Jak rozpoznawać akordy w plikach MIDI

Plik MIDI może zawierać dźwięki akordu bez jego nazwy. Jeśli masz pętlę fortepianową, nagraną partię klawiszy lub zaimportowaną aranżację, możesz rozpoznać harmonię, sprawdzając, które dźwięki brzmią jednocześnie i jak zmieniają się w czasie.

Praca nad rozpoznawaniem akordów z MIDI zaczyna się od wyboru przydatnego materiału muzycznego. Odczytywanie wszystkich nut całej aranżacji naraz często prowadzi do mylących oznaczeń. Ten poradnik pokazuje, jak wyodrębnić właściwą partię, rozpoznać typowe akordy i skorzystać z udokumentowanego narzędzia ekstrakcji w DAW.

Zacznij od materiału harmonicznego

Zaimportuj plik MIDI do DAW i zachowaj niezmienioną kopię. Znajdź ścieżkę lub region zawierający wybrzmiewające akordy: fortepian, pady, układy gitarowe albo inny instrument harmoniczny.

Tymczasowo wycisz perkusję i niezwiązane z harmonią partie prowadzące. Wysokości nut MIDI perkusji zwykle wybierają brzmienia instrumentów perkusyjnych, więc traktowanie tych liczb jak dźwięków harmonicznych zniekształci analizę.

Otwórz edytor pianolowy i znajdź pierwszy stabilny akord. Sprawdź nuty brzmiące w danym przedziale czasu, a nie tylko te, których początki znajdują się dokładnie w tej samej pozycji siatki. W zagranym akordzie początki dźwięków mogą być lekko przesunięte.

Zachowaj możliwość odsłuchu basu jako kontekstu, nawet jeśli znajduje się na osobnej ścieżce. Może on wyjaśnić przewrót lub zmienić sposób odbioru układu głosów, który bez niego byłby niejednoznaczny.

Jeśli potrzebujesz nowej progresji do analizy i rozwijania, poznaj generowanie akordów w MIDI Agent.

Rozpoznaj klasy wysokości, zanim zajmiesz się oktawami

Klasa wysokości grupuje dźwięki o tej samej nazwie w różnych oktawach. Niskie C i C o oktawę wyżej wnoszą tę samą klasę wysokości do podstawowego zestawienia składników akordu.

Dla każdego stabilnego regionu zapisz różne nazwy nut. Układ zawierający C, E, G i kolejne C na tym pierwszym etapie sprowadza się do C–E–G.

Następnie sprawdź możliwe prymy, zamiast zakładać, że najniższy dźwięk jest prymą. Dla typowych trójdźwięków, mierząc w górę od prymy w obrębie oktawy:

• Durowy: pryma, cztery półtony wyżej, siedem półtonów wyżej.
• Molowy: pryma, trzy półtony wyżej, siedem półtonów wyżej.
• Zmniejszony: pryma, trzy półtony wyżej, sześć półtonów wyżej.
• Zwiększony: pryma, cztery półtony wyżej, osiem półtonów wyżej.

Na przykład C–E–G to C-dur, a C–Es–G to c-moll. Te struktury interwałowe omawia wprowadzenie do trójdźwięków Puget Sound.

To metoda wyjściowa dla typowych akordów trzydźwiękowych. Akordy zawieszone, rozszerzenia i niepełne układy głosów wymagają dodatkowej interpretacji.

Odróżnij prymę od dźwięku basowego

Rozważ trzy układy, zapisane od najniższego do najwyższego dźwięku:

Nuty	Podstawowa nazwa akordu	Postać
C–E–G	C-dur	Postać zasadnicza
E–G–C	C/E	Pierwszy przewrót
G–C–E	C/G	Drugi przewrót

Zbiór klas wysokości pozostaje C–E–G. Zmiana najniższego składnika akordu zmienia przewrót, a nie przekształca podstawowego trójdźwięku w e-moll lub G-dur.

W zapisie z ukośnikiem symbol przed ukośnikiem określa akord, a nuta po nim — bas. Tę konwencję wyjaśnia lekcja Puget Sound o przewrotach trójdźwięków.

Gdy bas znajduje się na innej ścieżce MIDI, sprawdź go w tym samym momencie co akord. Oznaczenie samej górnej partii klawiszy może nie uwzględnić pełnego brzmienia.

Zanim wybierzesz trudną nazwę, spróbuj przeanalizować dwa sąsiednie akordy. Otaczająca progresja może sprawić, że jedna interpretacja będzie bardziej przekonująca od drugiej.

Informacje o konfiguracji oraz pracy z wygenerowanym lub istniejącym MIDI znajdziesz w dokumentacji MIDI Agent.

Uwzględnij dźwięki przejściowe i dłuższe akordy

Krótki dźwięk między stabilnymi składnikami akordu nie musi oznaczać zmiany harmonii. Posłuchaj jego długości, umiejscowienia i kierunku ruchu.

Wyobraź sobie wybrzmiewający akord C–E–G z krótkim D w linii melodycznej. D może być dźwiękiem przejściowym albo celowo tworzyć brzmienie z dodanym składnikiem. Same zdarzenia MIDI nie rozstrzygają interpretacji muzycznej.

Przeanalizuj osobno podtrzymywany akompaniament, a następnie przywróć melodię. Lekcja o dźwiękach przejściowych dostarcza przydatnego kontekstu dla dźwięków łączących składniki akordu.

Podobnie zbiory czterech dźwięków wymagają czegoś więcej niż nazwy trójdźwięku. C–E–G–H tworzy akord C-dur z septymą wielką, a C–E–G–B — akord septymowy dominantowy od C. Różnica wpływa na nazwę i brzmienie akordu.

Oszczędne układy głosów mogą być niejednoznaczne. C–E–G–A może sugerować C6 lub układ Am7, zależnie od basu i kontekstu. Zachowaj tymczasowe oznaczenie, jeśli materiał muzyczny dopuszcza więcej niż jedną interpretację.

Wyodrębnij zdarzenia akordowe w Cubase Pro 15

Cubase Pro 15 oferuje konkretną procedurę tworzenia zdarzeń akordowych z MIDI.

1. Dodaj ścieżkę akordów.
2. Zaznacz część MIDI zawierającą materiał, który można interpretować jako akordy.
3. Przeciągnij ją na ścieżkę akordów lub kliknij prawym przyciskiem i wybierz Create Chord Events.
4. Sprawdź ustawienia w oknie dialogowym i potwierdź.
5. Posłuchaj wyniku z oznaczeniami razem z oryginalną partią.

Steinberg dokumentuje również polecenie Project > Chord Track > Create Chord Events. Instrukcje dotyczą Cubase Pro 15; inne wersje lub DAW mogą używać innych poleceń.

Partie perkusji i jednogłosowe linie basowe lub prowadzące są słabym materiałem wejściowym do tej ekstrakcji. Traktuj wynik jako analizę do sprawdzenia, szczególnie gdy nakłada się kilka partii muzycznych.

Zamień nazwy akordów w przydatny schemat roboczy

Zapisz zaakceptowane oznaczenia przy taktach lub miarach. Schemat C | Am | F | G jest użyteczny tylko wtedy, gdy wiadomo także, gdzie następuje każda zmiana.

Posłuchaj całego fragmentu bez zatrzymywania. Sprawdź, czy schemat uwzględnia nuty podtrzymywane przez kreski taktowe oraz zmiany basu pod wybrzmiewającym górnym układem głosów.

Gdy harmonia jest jasna, możesz zdecydować, co zachować: progresję, konkretny przewrót lub ruch między głosami. MIDI Agent może generować pomysły akordowe i rozwijać istniejące MIDI przez wariacje lub rozszerzenia. Użyj schematu jako kontekstu muzycznego podczas opisywania kolejnej partii.

Chcesz wypróbować własną progresję? Kup MIDI Agent.